Miracles and Parables

İncil yazarları, Rabbimiz'in mucizelerinden çeşitli terimlerle söz ederler. En yaygın olanları dunamis, "güç" ve semeion'dur. Rab eğlenmek ve hayret etmek için mucizeler yaratmadı: Tanrısal kaslarını esnetmedi. Her mucizenin bir amacı vardı. Örneğin, Luka 5:1-11, The Great Catch (balıkların) Mucizesi'nde, mucize sihirli bir başarı değildi. Bunun yerine, mucizenin amacı Petrus, Andreas, Yakup ve Yuhanna'yı kalıcı öğrenciliğe kazanmak ve onları insan avcısı yapmaktı.

Benzer şekilde, Rab sadece Kendisinin konuştuğunu duymak için meseller söylemedi.

İngilizce "mesel" kelimesi, "bir şeyi yan yana koymak" anlamına gelen bir fiilden gelen "bir yan yana koyma", "bir karşılaştırma", "bir örnekleme", "bir benzetme", "bir atasözü" Yunanca benzetmesinden gelir. başka [karşılaştırma için]," "yanına atmak için." Yunanca benzetme ve onun İbranice karşılığı, anlam olarak bizim "mesel" sözcüğümüzden daha geniştir. İncillerde bir benzetme, "karşılaştırma" amacıyla belirli bir ruhsal gerçeğin "yanına yerleştirilmiş" bir anlatıdır. O'nun dinleyicilerinin aşina olduğu günlük yaşam deneyimleri.