Miracles and Parables

De evangelieschrijvers verwijzen naar de wonderen van onze Heer met verschillende termen. De meest voorkomende zijn dunamis, "power" en semeion. De Heer deed geen wonderen voor amusement en verbazing: Hij spande Zijn goddelijke spieren niet aan. Elk wonder had een doel. Bijvoorbeeld, in Lukas 5:1-11, Het wonder van de grote vangst (van vissen), was het wonder niet een of andere magische prestatie. Het doel van het wonder was veeleer om Petrus, Andreas, Jakobus en Johannes voor permanent discipelschap te winnen en hen vissers van mensen te maken.

In dezelfde geest sprak de Heer geen gelijkenissen uit alleen om Zichzelf te horen spreken.

Het Engelse woord "gelijkenis" komt van de Griekse parabool, "een nevenschikking", "een vergelijking", "een illustratie", "een gelijkenis", "een spreekwoord", van een werkwoord dat betekent "een ding naast een andere [ter vergelijking]," "om ernaast te gooien." De Griekse parabool en zijn Hebreeuwse equivalent hebben een bredere betekenis dan ons woord "gelijkenis". ervaringen uit het dagelijks leven die Zijn toehoorders bekend zijn.